« همانا بهترين چيزى كه تقرّب جويندگان به خداى متعال به آن توسّل مىجويند . عبارت از ايمان به خدا ، رسول ، جهاد در راه خدا ( كه قلعه رفيع اسلام است ) كلمه لا إِلهَ إِلَّا اللَّهُ * ( كه فطرت انسان است ) اقامه نماز ( كه آئين و طريقت است ) ، پرداخت زكات ( كه فريضه واجب است ) روزه ماه رمضان ( كه سپر از عذاب است ) حج خانه خدا و آباد ساختن آن ( كه اين دو فقر را بر طرف مىكند و گناه را مىشويد ) صله رحم ( كه سبب افزايش مال و عقب افتادن زمان مرگ است ) ، صدقه پنهانى ( كه گناهان را مىپوشاند ) صدقه آشكار ( كه مرگ بد را دفع مىكند ) و كارهاى شايسته و پسنديده ( كه شخص را از تباهى و پستى و رسوايى حفظ مىكند ) « 1 » . روشن است كه ايمان غير از طاعات است و به همين جهت حضرت عليه السّلام آن را از اسباب توسّل قرار داد . و ويژگى خاصّى در ايمان به خدا و رسول نيست [ به نحوى كه انحصار را نشان دهد ] زيرا معرفت و شناخت امامان معصوم عليهم السّلام و مودّت با آنها و . . . از موارد ايمان است . و منظور از توسّل به ايمان ، خدا ، رسول ، ولايت و معاد اين است كه اساس

--> ( 1 ) . نهج البلاغه ، خ 110 ، ج 1 ، ص 215 ، خ 106 شرح محمد عبده .